کوله پشتی
و این نه آغاز است و نه حتی پایان ماجــــــــــــــــــــرای ما....
 
۸ دی ۱۳٩٤ :: ٢:٢۸ ‎ق.ظ :: نويسنده : queen B

خیلی دلم میخواد بدونم بعضی از این جنابان نویسندگان مملکت کفر دقیقا موقع فیلم نامه نویسی چی چی مصرف میکنند به این درجه از خلاقیت و نوآوری میرسند؟

نه واقعا برام سواله! خب چی میشه از این مواد مصرفی به نویسندگان عزیز دل ما هم برسونند؟ نه واقعا چی ازشون کم میشه. خب وطنی های طفلک گناه دارن دچار یبوست سوژه هستند. ما هم بیشتر گناهی هستیم که دائم مجبوریم به دستاورد یبوست دوستان نگاه کنیم.

حاصل این زور زدن های دوستان همیشه منجر میشه داستان خانوادگی اوشین گونه . مرارت ها سختی ها و در انتها لی لی لی عروسی ها

دیگه اوج خلاقیت سوژه های پلیسی و اکشن هست که بحمدالله همه دزدها و خلافکارها و آدم رباها میرن زندان و بازهم هپی اند البته این وسط ها احتمالا چند مورد جوان دم بخت که از قضا خیلی هم گوله نمک هستن به دست اشرار کشته میشن.

دیگه اوج اوج خلاقیت هم که خودتون بارها دیدید پایان باز هست. برو خودت حدس بزن. یکی نیست بگه عمو جون خب از اول میگفتی این موضوع برو راجع بهش فکر کن دیگه این همه هزینه کردنت چی بود.

جان من بیاید مقایسه کنید با بعضی از این سوژه های مملکت کفر، اصلا هم کاری با کیفیت ساخت و درجه کیفی و فلان و بهمان ندارم. سوژه حرفم سوژه هست

شما داستان رو میبینی مغزت منفجر میشه خب اینو از کجات دراوردی. اصلا چی شد به همچی چیزی فکر کردی. واقعا چرا؟

گاهی بعد از پایان یک فیلم یا سریال اونور آبی، همچنان که تیتراژ داره پخش میشه یه نگاه عمیقی با همسر رد و بدل میکنیم که آقا این نویسنده چی مصرف کرده البته سوالت بعدی هم مطرح میشه که ساقیش کی بوده، تو آسمون چندم بوده؟ از کدوم زاویه داشته به کره زمین نگاه میکرده و...

یک نمونه از این کارها رو اینجا معرفی کنم

 

 

اینم نقد فیلم

 

 

 

 

 



موضوع مطلب : من و ایده ها / من و فیلم

 
درباره وبلاگ
queen B

your life dose not get better by chance. its get better by change

موضوعات
نويسندگان
پيوندها
RSS Feed