یه طناب بزرگ برید شد

 

توی یه رابطه یه فرق بزرگ هست بین اینکه "از دست کسی عصبانی بشی " با اینکه " از دست کسی ناراحت بشی"

وقتی از دست کسی عصبانی میشی یعنی طرف یه کاری کرده مطابق میلت نبوده و تو عصبانی شدی. من در این حالت اصولا فریک میشم داد میزنم بلند بلند حرف میزنم و همه وجودم خشم میشه. ولی در کنارش هیچ صدمه ایی به بدنه رابطه نخورده هنوز دوستش داری با اینکه شاید تو عصبانیت کلی حرف بهش زده باشی اما قلبت دست نخورده باقی میمونه.

اما وقتی از دست کسی ناراحتی انگار با تبر زدن تو قلبت. کسی که انتظار نداشتی کاری کرده که قلبت رو شکونده. من در اینجور مواقع نه میتونم داد بزنم نه میتونم گریه کنم نه هیچ کار دیگه ایی... من فقط سکوت میکنم و هیچ حرفی نمیزنم نمیتونم حرف بزنم. دقیقا جایی که هیچ حرفی ارزشی نداره هیچ توضیحی عمق خراشی که ایجاد شده را نمیتونه توضیح بده پس برای چی باید حرف زد چرا باید توضیح داد؟ بیشتر وقت ها بعد از اینکه توضیح بدی با این جمله از بقیه مواجه میشی که این که مهم نیست بابا. بیخیال! یا ببخشید! ولی مهمه حداقل برای تویی که ناراحت شدی خیلی مهمه.

من بیشتر اوقات عصبانی میشم تا ناراحت یه جور سیستم دفاعی دارم که یاد گرفته عصبانیت بهتره. چون وقتی ناراحت بشم از دست کسی انگار یه طناب کوچیک از رابطه برام پاره میشه. وقتی این ناراحت شدنا زیاد باشه یعنی طنابهای بیشتری پاره میشه. و اینکه رابطه کی تموم میشه دقیقا ربط داره به اینکه چقدر کشش و طناب هست گاهی یکسال گاهی چهارسال و گاهی چندماه طول میکشه همه چیز بستگی داره به عمق ارتباط. وقتی دیگه طنابی نمونه راحت میبرم راحت میرم بدون عذاب وجدان بدون حتی یه فکر کوچیک. نه در حد حرف چون اینکارو کردم. جاهایی یهو بریدم که شاید باورش سخت بوده. من از خودم محافظت میکنم اجازه نمیدم کسی در قالب دوست یا همراه یا فامیل یا هر چی به من آسیب روحی بزنه.

برای همین وقتی کسی برام مهمه سعی میکنم بیشتر از دستش عصبانی بشم تا ناراحت.  وقتی از کسی ناراحتم نمیتونم حس دوست داشتن داشته باشم

الان خیلی ناراحتم

/ 9 نظر / 13 بازدید
helen

ممنون بابت مطالب خوبتون

سیمین

نظر جالبی داری دراین زمینه :) من در رابطه با آدما "دلخور" و "دل شکسته" می شم. (چون اصولا اهل عصبانی شدن و داد و فریاد نیستم) یعنی وقتی دلخورم خیلی زود یادم میره ولی وقتی دلم می شکنه شاید تا همیشه یادم بمونه... خوشحال شدم از حضورت. جالب می نویسی. شاد باشی...

دخترزمین

وای چقد خوب گفتی چه خوب نوشتی منم ئقیقا تو عصبانیت اصلا نمی تونم حرف بزنم فقط بغض می کنمو میریزم تو خودم دیوانه کننده است...انگار قلبت میخواد منفجر شه

آمیتریس

عین خودمی ، وقتی ناراحت میشم ، تنها سکوت رو انتخاب میکنم و لال لال میشم و دیگه اون آدمو از زندگی محو میشه و دیگه نیست ...(نتونستم شکلی براش پیدا کنم) اینم از خصلت ما اردیبهشتیاست

دخترزمین

وااااااااااااااای اردیبهشتی هستییییییییییییییی پسسسسسسسسسس منممممممممممممممم

مهتاب

من خیلی زود عصبانی میشم و داد وقال میکنم اما به همون سرعت هم عصبانیتم فروکش میکنه البته گاهی وقتا هم بدجوری قاطی میکنم و تا حالا زیاد پیش نیومده که ناجور عصبانی بشم . ولی وقتی کسی اینقدر آزارم بده که قلبم ازش به درد بیاد و ناراحت بشم به قول تو اون طنابه پاره میشه و دیگه نمیتونم طرف رو دوست داشته باشم و بهش کاملا بی تفاوت میشم نه دلم براش تنگ میشه نه دیگه میلی به دیدنش دارم و وای به روزی که کسی دلم رو بشکنه!!! هیچوقت در این حالت برای کسی بد نمیخوام چون آهم بدجوری گیراست! آه نکشیده طرف کله پا میشه وای به روزی که آه بکشم!!!

یاسی

انگار با تبر زدن تو قلب آدم [ناراحت]

گیلاس آبی

دقیقا خیلی فرق هست بین عصبانیت یا ناراحتی ولی خیلیا دقت نمیکنند