گونه ی نصیحت کنندگان

اینکه میشینم پیش یه دوست یا یه آشنا درددل میکنم یا آه و ناله میکنم بعد طرف میاد راه حل بهمون ارائه میده همون لحظه دلم میخواد از تو جورابم یه دولول دربیارم مستقیم به مغزش شلیک کنم همچی خونش بپاشه رو در و دیفال.

همچی یه بادی هم به گلو میندازن و راه حل ارائه میدن خب که چی؟ فکر میکنن life coach زندگی آدمن یا همون مربی راه زندگانی

یه ذره فکر نمیکنن صددرصد من بهتر از اونا راه حل کار خودمو میدونم

حالا برعکس هرکسی میاد پیش من برای ناراحتی همیشه به جای راه حل دلداری میدم

وقتی آدما پیشتون آه و ناله میکنن نیاز به دلداری دارن به ناز نوازش به لوس شدن به شنیدن آره حق با توئه! هر وقت مستقیم پرسیدن به نظرت چیکار باید بکنم؟ شروع کنید راه حل یاد دادن

والا به قرعان

در اینجور مواقع من جدا از اینکه دردم هنوز مونده یه درد تازه به اسم درک نشدن هم بهش اضافه میشه

در حین صحبت و نصیحت های طرف مقابل من فقط حرکت لبهاش رو میبینم سر تکون میدم و تو ذهنم فکر میکنم الان انگشت کنم تو چشم راستش یا چپش یا همون دولول معروفم رو دربیارم اونو بکشم خودمو بکشم هر چند لحظه یه بارم یه صدای اوهوم درمیارم طرف فک کنه دارم گوش میدم.

فکر نکینید فقط آقایون اینجورین ها نه به شخصه کلی خانم نصیحت کن میشناسم. لا مصبا همه دانش بشری را در قالب نصیحت بهت ارائه میدن.

الان من ناراحتم و بیشتر ناراحت شدم که دردل کردم و بیشتر اعصابم ریخت بهم دارم فکر میکنم

/ 3 نظر / 25 بازدید
ابی

فکر کن الان من بیام واسه ی تو زیرِ این پست یه نسخه بپیچم که آره در مقابل چنین افرادی این طوری و یا اون طوری برخورد کن...! نه، نه، وایسا، وایسا...! بابا چقدر کم جنبه ای...!(خنده) اگه زیرِ این پست کسی واست راه حل پیشنهاد کرد، از نظر من مختاری که اون دولولت رو آماده کنی و از اونجای هم که به طرف دسترسی فیزیکی نداری، سرِ تفنگ رو روی شقیقه ی سمت چپ خودت(تأکید میکنم سمت چپ!) بذاری و ماشه ی عصبانیتِت رو در کالبد خان هایِ مقدسِ اون دولولِ شهیر بچکونی. تا شاید شقه شدن سرِ مبارک و متعالی دلیل موثقی بر عدم تمایل به راه حل های فیلسوفانه ی(آروغ های فلسفی بخونش!) دوستان باشه! ولی از اونجایی که شخصاً نمیخوام بهونه ای در جهت تحقق امرِ ناخوشایندِ خودکُشی، اون هم با دولول(فکرش رو کن!) دستت بدم به تعمیمِ یه متن قصار در تأیید حرف هات بسنده می کنم. "زنان گاهی فقط نیاز به گوش شنوا دارند. با گفتن و گله کردن و گاهی از چیزی شکایت کردن روحشان را سبک می کنند. مرد خوب همواره این فرصت را به همسرش می دهد. به حرف های او گوش بدهید و او را تأیید کنید. در این جهان نیاز به دوست داشتن و ستایش شدن، بیش از نیاز به نان است."

سپیده

باهات موافقم خرابببببببببببببببببببببببب نکن برادر جان نصیحت نکن .خواهر من راه حل ارئه نده.

مهتاب

خودکشی اونم با دولول؟؟؟!!!! چجوری میتونی؟؟؟؟[نیشخند] میتونی در این مواقع که با آدمای نصیحت کن روبرو میشی با پشت دست محکم بزنی بر دهانشون و بگی خفه بابا!!!! تو خیلی بلدی زندگی خودت رو درست کن!!! ولی حیف که ادب نمیذاره این کارو بکنی!!! [اوه]